CHIŃSKA ZIELONA HERBATA jest spożywana w Azji, szczególnie w Chinach, od tysięcy lat. Zapisy pokazują, że był to powszechny składnik napojów i potraw już 3000 lat temu w niektórych częściach południowo-zachodnich Chin, zanim w następnych stuleciach rozprzestrzenił się na Indie, a następnie Japonię.
Od III do VI wieku herbatę tę uważano głównie za „przedmiot luksusowy”, zanim nowe techniki suszenia i dystrybucji zielonej herbaty doprowadziły do większej masowej produkcji i większej dostępności wśród społeczeństwa. Według firmy herbacianej Teavivre w czasach dynastii Song w Chinach (960–1279 r.) „picie herbaty stało się integralną częścią codziennego życia wszystkich Chińczyków, w podobny sposób, w jaki podwieczorek zakorzenił się w kulturze angielskiej. Używanie i produkcja tak zwanych „herbat hołdowych” — tych produkowanych z myślą o podarowaniu cesarzowi i innym wysokim urzędnikom — stało się ważną częścią kultury królewskiej i źródłem podatków rządowych. (16)
Obecnie na całym świecie produkuje się około 2,5 miliona ton liści herbaty rocznie, z czego 20 procent stanowi herbata zielona. Zielona herbata stała się popularna i szeroko rozpowszechniona poza Azją dopiero na początku XX wieku. Chiny, inne kraje Azji, kraje Afryki Północnej, Stany Zjednoczone i Europa spożywają obecnie najwięcej zielonej herbaty na świecie.